Зошто ни се јаде благо после ручек? Науката го открива одговорот

Ново истражување на Институтот за метаболички истражувања Макс Планк во Келн, Германија, открива зошто многумина имаат ненадминлива желба за благо по обилен оброк. Научниците утврдиле дека истите неврони кои сигнализираат ситост, го поттикнуваат и апетитот за шеќер.

Како мозокот не „мами“ да посакаме слатко?

Според истражувањето, невроните ПОМС, кои играат клучна улога во чувството на ситост, автоматски се активираат кога телото почнува да ја обработува храната. Но, наместо да ја сопрат потребата за внес, тие истовремено ослободуваат бета-ендорфин, природен хормон на задоволство, кој не само што го подобрува расположението, туку и создава желба за уште храна – особено слатка.

Дали ова важи и за луѓето?

Истражувањето, првично спроведено врз глувци, покажало дека тие јаделе шеќер дури и кога биле сити. Но, уште поизненадувачки е фактот дека невроните реагирале само на присуство на шеќер – дури и ако животните само го гледале, а не го консумирале.

Скенирањата на човечки мозок покажале слични резултати, што значи дека истиот механизам функционира и кај нас. „Од еволутивен аспект, ова има смисла. Шеќерот бил редок во природата, но служел како брз извор на енергија, па затоа мозокот го стимулира внесувањето кога е достапен“, објаснува водечкиот истражувач Хенинг Фенселау.

Може ли ова сознание да помогне во борбата со дебелината?

Овие откритија би можеле да бидат значајни за развојот на нови методи за контрола на апетитот. Лековите кои ги блокираат опијатните рецептори во мозокот се веќе достапни, но досегашните резултати покажуваат дека тие не се доволно ефикасни во слабеењето.

„Комбинирање на различни терапии би можело да даде подобри резултати, но сè уште е потребно дополнително истражување“, нагласува Фенселау.

Што значи ова за секојдневието?

Следниот пат кога ќе посакате парче чоколадо по ручекот, знајте дека тоа не е само навика – вашиот мозок ви испраќа сигнал што е тешко да се игнорира!